Jachthuis Sint Hubertus
Het Jachthuis Sint Hubertus in het Nationale Park De Hoge Veluwe laat zich lezen als 'scènes uit een huwelijk'. Dat ervaart auteur Dirk van Weelden als hij er rondloopt voor een artikel in het blad SMAAK (28, oktober 2006). Het echtpaar Hèlene en Anton Kröller-Müller besloot in 1914 om op de Veluwe een jachthuis te bouwen en gaf de vooraanstaande architect H.P. Berlage de opdracht. Hij ontwierp het huis, de inrichting en ook de vijver bij het huis, zodat er een volkomen op elkaar afgestemd geheel ontstond.
Het jachthuis is tussen 1915 en 1920 gebouwd, vanaf 1919 stond de bouw onder leiding van de Belgische architect Henry van der Velde. Het jachthuis is een uitzonderlijke exponent van het oeuvre van Berlage. Veel van zijn ideeën zijn hier op onbekrompen wijze verwezenlijkt. Het jachthuis is een monument in categorie I. De Stichting het Nationale Park De Hoge Veluwe organiseert rondleidingen voor het publiek.
Hubertus legende
De legende van Sint Hubertus heeft als leidraad voor het ontwerp gediend. De heer Kröller jaagde en vooral mevrouw Kröller was in het mystieke aspect van de Hubertuslegende geïnteresseerd. Deze legende vertelt het verhaal van de bekering van Hubertus die in zijn jeugd een fanatiek jager was. Hij kwam tot inkeer, vooral onder invloed van een visioen van een edelhert met een lichtend kruis in het gewei en een stem die hem zei dat hij zijn leven zou moeten beteren, want anders kwam hij in de hel terecht. Nadat hij het kruis uit het gewei van het hert -overdrachtelijk gesproken - op zich had genomen trok Hubertus zich terug in een klooster.
Hubertus stierf tenslotte in 727 als bisschop van Luik en Maastricht en is later in de Katholieke kerk de beschermheilige van de jacht geworden. De legende is door Berlage en de met hem samenwerkende kunstenaars in het jachthuis met veel symboliek tot uitdrukking gebracht.
Architectuur
De plattegrond van het gebouw is in de geweivorm gemaakt. De toren, met het kruis in het metselwerk verwerkt, symboliseert het lichtende kruis in het gewei. Berlage was een architect die ook ontwierp in de stijl van de "Nieuwe Zakelijkheid". Men mocht daarbij de constructieve elementen in hun eigen schoonheid laten zien. Doordat Berlage vrijwel het gehele interieur ontwierp alsmede vele gebruiksvoorwerpen, ontstond een volledig op elkaar afgestemd geheel. Dit wordt versterkt door het terugkerende materiaalgebruik en herhaling van vormen.
Berlage was vrij in zijn ontwerp, waardoor zijn ideeën over vormgeving volledig tot uiting konden komen. Later ontstond echter een gevoel van onvrede bij Berlage nadat het opdrachtgevende paar zich steeds maar opnieuw met de ontwerpen bemoeide. Deze frictie leidde er uiteindelijk toe dat Berlage zich terugtrok en Henry van de Velde zijn werk overnam.
Berlage was in zijn tijd een moderne architect. In het gebouw zijn vele technische hoogstandjes terug te vinden, zoals centrale verwarming, centraal uurwerksysteem, centraal stofzuigsysteem, een elektrische lift en Pullmann schuiframen.
Restauratie
Voor het maken van de restauratieplannen voor het jachthuis is na een Europese aanbesteding in 2009 Architectenbureau Fritz geselecteerd. Adviesbureau Grontmij Technical Management is klimaattechnisch- en elektrotechnisch adviseur en Peutz is de bouwfysisch- en brandveiligheidsadviseur voor het restauratieproject.
Omvang
2.215 m2
Locatie
Hoenderloo, Nationaal Park De Hoge Veluwe
Architect
H.P. Berlage
Bouwjaar
1920
Kunst
Beeldhouwwerk van Mendes da Costa en Hildo L. Krop, glasschilderingen van prof. Henning en bronzen figuren van Lambertus Zijl.
- Meer informatie over het Jachthuis Sint Hubertus staat op de website van de Stichting Het Nationale Park De Hoge Veluwe
- Nieuwsbericht over de aankondiging van de restauratie van het Jachthuis Hubertus
